Kur një ëndërr ndërtohet me punë, trofeu bëhet i pashmangshëm – Istigball Sport shkroi historinë në Durrës

Në futboll fitojnë gjithmonë skuadrat që punojnë më shumë, besojnë më fort dhe sakrifikojnë më gjatë. Pikërisht këtë dëshmoi Istigball Sport nga Tetova, që në edicionin e 21-të të Vllaznimi Cup 2026 në Durrës u ngjit në fron, duke merituar plotësisht trofeun e kampionit shkruan Tetovasot.

Në një festival të madh futbolli, ku morën pjesë mbi 1.600 futbollistë të rinj, të shpërndarë në 68 skuadra të grupmoshave 8 deri në 15 vjeç nga të gjitha trevat shqiptare, konkurrenca ishte e jashtëzakonshme. Akademi me traditë, shkolla futbolli me emër dhe klube që prej vitesh investojnë në talentet e reja u përballën në një javë futbolli spektakolare.

Por mbi të gjithë u ngrit emri i një skuadre nga Tetova.

Historia e këtij suksesi nuk filloi në Durrës. Ajo kishte marrë jetë shumë më herët në fushat stërvitore të Tetovës, aty ku koordinatori Habil Livoreka dhe trajneri Hakan Mustafa nisën ndërtimin e një skuadre që nuk do të varej nga individët, por nga forca e grupit.

Fillimisht erdhi përzgjedhja e futbollistëve. Çdo emër kishte një arsye pse ishte pjesë e projektit. Më pas filluan stërvitjet intensive dhe ndeshjet kontrolluese, të cilat gradualisht krijuan bindjen se ky brez kishte potencial të jashtëzakonshëm. Loja po merrte formë, karakteri po ndërtohej dhe skuadra po fitonte identitet.

Kur mbërritën në Durrës, futbollistët e Istigball Sport nuk shkuan si turistë. Ata shkuan me një mision.

Çdo ditë ishte e planifikuar deri në detaj. Nga zgjimi në mëngjes, ushqimi, pushimi, analizat taktike, ngrohja para ndeshjeve dhe përgatitja psikologjike, gjithçka zhvillohej sipas standardeve që kërkon futbolli modern. Disiplina ishte po aq e rëndësishme sa edhe talenti.

Edhe temperaturat e larta nuk i ndalën. Në vapën përvëluese të Durrësit, kur çdo minutë kërkonte energji të jashtëzakonshme, futbollistët tetovarë vazhdonin të luftonin për çdo top, duke treguar se ishin përgatitur jo vetëm teknikisht, por edhe fizikisht e mendërisht.

Skuadra kishte ekuilibrin ideal.

Në portë, Ermali ishte pika e sigurisë, gardiani që frymëzonte besim në çdo ndërhyrje.

Përpara tij, katërshja mbrojtëse me Leart Salihin, Miran Eminin, Olsi Salihin dhe Leart Xheladinin ndërtoi një repart që rrallëherë lejoi kundërshtarët të krijonin raste të pastra.

Në mesfushë, Drini Ademi, Arda Rexhepi dhe Andi Omeri ishin zemra e lojës. Ata kontrollonin ritmin, fitonin duelet dhe krijonin vazhdimisht hapësira për repartin ofensiv.

Në sulm nisi spektakli.

Diar Kuçi ishte gjithmonë kërcënim për mbrojtjet rivale, ndërsa dy emrat që bënë diferencën ishin Leard Salihi, me plot 11 gola, dhe Omer Ramadani, autor i 3 golave dhe plot 10 asistimeve, statistika që flasin për ndikimin e tij të jashtëzakonshëm në lojën sulmuese.

Por ky ishte triumfi i një grupi të tërë.

Alban Elmazi, Dion Livoreka, Argjend Islami, Abdurrahman Xhaferi, Erblin Abdia, Ajan Mema dhe futbollistët e tjerë ishin pjesë e rëndësishme e suksesit. Secili dha maksimumin kur u thirr në fushë, duke treguar se forca më e madhe e Istigball Sport ishte uniteti.

Ndeshje pas ndeshjeje, skuadra imponoi ritmin e saj. Fitore bindëse, lojë sulmuese dhe organizim i shkëlqyer e çuan deri në aktin final pa lënë asnjë dyshim se ishte kandidati kryesor për trofeun.

Finalja solli një përballje të veçantë.

Një finale tërësisht tetovare.

Përballë ishte Renova, një tjetër skuadër që kishte zhvilluar një turne fantastik. Ishte një reklamë e bukur për futbollin e të rinjve të Tetovës, që dëshmoi se qyteti vazhdon të prodhojë talente me cilësi të lartë.

Pas një finaleje të luftuar, fituesi u vendos nga penalltitë. Aty ku nervat vlejnë po aq sa teknika, Istigball Sport tregoi pjekuri, qetësi dhe karakter kampioni.

Bilbili i fundit nuk shënoi vetëm fundin e finales.

Ai shënoi kurorëzimin e muajve të punës, sakrificës dhe përkushtimit.

Trofeu i ngritur në Durrës ishte shpërblimi i një filozofie pune që nisi në Tetovë dhe përfundoi në majën e futbollit të këtij turneu prestigjioz.

Istigball Sport nuk fitoi vetëm një kupë.

Fitoi respektin e kundërshtarëve, admirimin e publikut dhe konfirmimin se në Tetovë po rritet një brez futbollistësh që nesër mund të jenë protagonistët e futbollit shqiptar.

Ky ishte triumfi i një skuadre.

Por mbi të gjitha, ishte triumfi i punës, disiplinës dhe besimit se sukseset e mëdha nuk ndërtohen brenda natës, por në çdo stërvitje, në çdo sakrificë dhe në çdo ëndërr që refuzon të dorëzohet.Tetovasot