Hivzi Ahmeti: A po i zhvillojmë fëmijët për ekipin tjetër, apo po i ndihmojmë ata të ndërtojnë një marrëdhënie të përjetshme me sportin?

Hivzi Ahmeti

Eh, orjentimi😞

Shumë fëmijë po vendosen gabimisht në kategorinë para-elite, dhe kjo është e komplikuar.
Shumë nga këta prindër që thonë, “Dua të shoh rezultate ose po i tërheq fëmijët”, ata janë të mashtruar për perspektivat e fëmijës së tyre.
Në vend të kësaj, ata duhet të mendojnë:
nëse po luajmë tenis, a mund të krijoj një dashuri të tillë për sportin saqë fëmija im do të luajë tenis deri në moshën 70 vjeç?
Kjo pyetje duhet të jetë në qendër të sportit të të rinjve, jo:
🗣️Sa shpejt mund të ngjitet fëmija im?
🗣️Cili klub/program duket më elitar?
🗣️Çfarë rezultati vërteton se ata po përparojnë?
Në vend të kësaj, duhet të jetë, a mund të krijojë kjo përvojë një marrëdhënie me sportin që zgjat për gjithë jetën?
Ambicia nuk është problemi, problemi fillon kur të rriturit e trajtojnë sportin e fëmijërisë si një garë drejt një të ardhmeje që mund të mos vijë kurrë dhe sakrifikojnë përvojën që fëmija po përjeton tani.
🗣️Rezultatet zbehen.
🗣️Etiketat ndryshojnë.
🗣️Përzgjedhja është e përkohshme.
Një dashuri e vërtetë për të luajtur mund të zgjasë për dekada, orejntimi 100%.
A po i zhvillojmë fëmijët për ekipin tjetër, apo po i ndihmojmë ata të ndërtojnë një marrëdhënie të përjetshme me sportin?