Nata magjike e Kosovës
Nga Urim Saliu
Kosova luajti në tokën e një vendi që nuk e njeh si shtet, por që sonte do ta kujtojë gjatë këtë natë magjike. Në Bratisllavë, përballë një inati të vjetër dhe një historie të komplikuar, Kosova nuk shkoi vetëm për të luajtur futboll. Ajo shkoi për të treguar se sa larg mund të arrijë një komb që ka kaluar nëpër vuajtje, por që kurrë nuk ka humbur ëndrrën.
Ky inat i sllovakëve ndaj Kosovës mund të mos marrë fund kurrë, por sonte në fushë u pa diçka që shkon përtej çdo politike apo historie. U pa një skuadër e madhe. Një skuadër që luante me klas, me qetësi dhe me një vetëbesim që të krijonte përshtypjen sikur kishte fituar tre Kupa Bote.
Dhe sa pak kohë u desh për të arritur deri këtu. Vetëm pak vite më parë, Kosova luante në stadiume me baltë, në kushte të vështira, duke ndërtuar nga e para një ëndërr që dukej e largët. Sot, ajo ëndërr është pranë. Sot, Kosova është në majat e futbollit botëror, duke sfiduar ekipe të mëdha dhe duke fituar respektin e të gjithëve.
Kjo është magjia e kësaj kombëtareje. Një magji që buron nga një popull që ka vuajtur shumë, por që di të gëzohet me fitoret e mëdha. Sonte, kjo skuadër mbushi zemrat e njerëzve. Për një moment, shumëkush harroi brengat, hallet dhe vështirësitë e jetës. Sepse futbolli, kur luhet me zemër, bëhet më shumë se lojë.
Kosova, një tokë e përgjakur që ka lindur heronj, sonte prodhoi heronj të rinj të futbollit. Plot klas, plot elegancë, plot magji. Në këtë mbrëmje në Bratisllavë dukej sikur në fushë ishte edhe shpirti i Adem Jasharit. Një frymëzim i madh që ndodhej në zemrën e çdo futbollisti. Një motiv më shumë për të luftuar, për të besuar dhe për të krijuar diçka të jashtëzakonshme.
Tani vjen sfida e madhe me Turqinë. Një stadium që nuk do të ketë vend për të gjithë, një ndeshje që mund të hapë dyert e një ëndrre të madhe. Ëndrra amerikane e Kupës së Botës. Ëndrra e një populli që ka vuajtur shumë dhe që tani sheh heronjtë e tij duke prekur majat e futbollit botëror.
Kosova sonte na mësoi të gjithëve se si luhet futboll me klas. Na mësoi se ëndrrat nuk janë të pamundura. Na mësoi se historia shkruhet nga ata që nuk dorëzohen kurrë.
Dhe kjo ishte vetëm një natë. Por një natë që do të kujtohet gjatë. Një natë që e bëri Kosovën të duket e madhe. Një natë që e solli ëndrrën më pranë se kurrë.
