Mashtrime dhe gënjeshtra politike në Kosovë

Mr.Ali Hertica
Tokevili, një nga filozofët më të mëdhenj të demokracisë,në një demokraci ku politikanët përpiqen të fitojnë ose të mbajnë pushtetin për sa më gjatë të jetë e mundur, një politikan duhet të gënjejë vazhdimisht për qëllimet e tij ose, si të thuash, të manovrojë për të ngatërruar kundërshtarët e tij me një fytyrë të ndryshme nga ajo që njerëzit supozohet të pranojnë.
Kështu duket fushata zgjedhore e vitit 2025, pasi për herë të parë, pas shumë, shumë fushatave zgjedhore të përgjithshme dhe lokale, ajo ka qenë pa fyerje dhe poshtërime serioze, apo edhe përplasje fizike, të cilat ishin mjaft të zakonshme në të kaluarën..Askush nuk e beson këtë, sepse dihet që në të vërtetë nuk ka ndodhur asgjë, përveçse dy udhëheqësit e partive kryesore të vendit, LVV dhe PDK,LDK,AAK ,ku Albin Kurti ,për shkak të madhësisë së makinës së tij propagandistike, është bërë më populist, duke shmangur me kujdes premtimet e pambajtura gjatë katër viteve, duke fajësuar drejtpërdrejt aleatët e tij ndërsa kundërshtari i tij është në fletën e votimit, ndërsa njëkohësisht përpiqet të zhvillojë një fushatë shumë të kotë me një aleat teknik, Bashën, duke e kritikuar atë pa e shqetësuar aspak. E gjithë kjo po ndodh sepse, për herë të parë, dy partitë kryesore të vendit po tentoin që të bashkëjetojnë edhe pas zgjedhjeve. Kjo i ka lënë shumicën e partive më të vogla, disi të hutuara, pasi ato nuk e kishin parashikuar këtë kthesë të jashtëzakonshme të ngjarjeve aqë të madhe nga dy rivalët,gënjeshtrat dhe mënyra se si e morën këtë kthesë .Megjithatë, gënjeshtra më e këndshme është ajo e përfaqësuesve të Pozitës , e cilët premtonë një republikë të re. Dhe nuk ndalet këtu, sepse fjala që dëgjohet më shpesh në këtë fushatë zgjedhore është mbiemri “i ri” për një “republikë të re”, “fillim i ri”, “qeveri e re” dhe, sigurisht, fraza “republika e re”.
Për të pasur një republikë, siç e hasim në historinë e mendimit dhe praktikësë, republika duhet të përbëhet jo vetëm nga njerëz, por edhe nga qytetarë që mendojnë në një mënyrë, domethënëse që dyshojnë në atë që u thonë udhëheqësit e tyre. Kjo republikë që kemi krijuar nuk dëshiron qytetarë të denjë, por njerëz që, edhe nëse jetojnë në shtëpi në prag të shembjes, janë krenarë për kullën e qytetit, ose sheshin më të bukur të qytetit, ose se udhëhiqen nga më të mëdhenjtë në botë. Për të pasur një republikë demokratike, ajo duhet të bazohet në barazinë e rrethanave, jo në barazinë e individëve, sepse vetëm në këtë mënyrë do të zbulohen aftësitë e njerëzve të rekrutuar në çështjet politike…Ekziston një postulat që duhet vlerësuar si diçka që mund të përcaktojë karakterin e një politikani. Një politikan është i mirë për sa kohë që mund të durojë intensitetin e fyerjeve dhe pështymës publike që i drejtohet. Në fakt, politikanët me përvojë kanë një personalitet që u lejon atyre të jenë të patëmetë, të jetojnë me gënjeshtra dhe të mbajnë një fytyrë të drejtë. Megjithatë, jo të gjithë mund ta bëjnë këtë. Kjo është arsyeja pse shumë njerëz nuk janë të gatshëm të marrin një rol politik. Në fakt, në këtë fushatë zgjedhore, ashtu si në të kaluarën, qytetarët po dëgjojnë nga politikanët e të gjitha partive atë që presin. Të gjithë politikanët gënjejnë; pyetja është se kush gënjen më pak dhe kush gënjen më shumë. Ata u premtojnë qytetarëve atë që duan të dëgjojnë. Nëse nuk premton, nuk do të zgjidhesh. Nëse po flasim për politikanët që janë më të kujdesshëm për t’i mbajtur gënjeshtrat në heshtje, kjo është e pranueshme, por duket se politikanët gënjejnë sepse mendojnë se publiku nuk është më i impresionuar nga gënjeshtrat e tyre.Është edhe më keq kur politikanët shqiptarë përsërisin të njëjtat gënjeshtra; ata besojnë se, të ripaketuara në një mënyrë më të rafinuar, nuk janë më ato që ishin dikur, dhe se njerëzit që janë mësuar me ta duhet t’i dëgjojnë. Sociologët madje besojnë se politikanët gënjejnë sepse, duke gënjyer vazhdimisht, fillojnë të besojnë gënjeshtrat e tyre, të cilat përpiqen t’ia kalojnë publikut si të vërteta. Në fund të fundit, një popull që ka humbur besimin në institucionet e vendit të tij nuk mund t’u besojë politikanëve që duan t’i udhëheqin këto institucione, edhe nëse votojnë për to. Dihet mirë se në një fushatë zgjedhore, nëse doni që qytetarët të votojnë, duhet të bëni premtime. Në një farë mënyre, është e pamundur që dikush që kërkon votën e qytetarëve duke premtuar shumë më tepër sesa është e mundur të mos gënjejë. Ajo që politikanët këshillohen nga dhjetëra njësi ujitjeje është e thjeshtë: politikanët u tregojnë qytetarëve gjëra që mund t’i ndikojnë ata sipas dëshirës së tyre. Por shpesh ndodh që premtimet të thyhen aq shumë sa shpesh janë thjesht gënjeshtra. Megjithatë, asnjë politikan që dëshiron votën e qytetarëve nuk mund të premtojë asgjë – domethënë, të mos gënjejë. Gënjeshtra është praktikisht pjesë e ‘përshkrimit të punës’ të të qenit politikan.Në fakt, shkencëtarët politikë besojnë se ata ngulitin te njerëzit bindjen se duhet të jesh skeptik ndaj asaj që të thuhet! Duhet të mësojmë ta përdorim lirinë dhe demokracinë për një jetë më të mirë dhe për ngritje shpirtërore…..