Fatmir Limani godet VLEN-in: Si katër Gjela që s’pranojnë kapedan

Fatmir Limani

Nga premtimet e parealizuara dhe marrëveshjet e shkelura me ata që i ngritën nga individë në “liderë”, lind bashkimi që më shumë i ngjan një lufte për shpëtim sesa një misioni të përbashkët.

● Si katër vëllezër që lanë shtëpitë e tyre për të ndërtuar një kulm të përbashkët, por, pasi filluan përplasjet mes “nuseve”, nisën të matin muret për ndarje.

● Si katër bixhozxhinj që bashkuan kuletat jo për rregull, por për të “sheshuar” humbjet, duke zënë pastaj hisen e pamerituar në pazarin e madh të lojës.

● Si katër udhëtarë që hipin mbi shpinën e njëri-tjetrit, duke e përdorur shoku-shokun si gomar pa samar, derisa t’u këputen këmbët.

● Si katër shefa që zvogëlojnë “krahun” e punës që kërkon llogaridhënie, për t’u ngarkuar punëtorëve të mbetur me dyfishin e punës që u takon.

● Si katër bisha që, sapo pushon shiu, përplasin çadrën si të pavlerë dhe synojnë çfarë t’u bjerë në dorë, vetëm për ta tejkaluar përkohësisht pengesën.

● Si katër Gjela që s’pranojnë kapedan, por që s’mund të rrinë as në një kotec të përbashkët dhe pa u çukitur.

● Si katër “namuzlinj” që s’gjejnë kokë për kurorë, por secili mban në xhep nga një pretendim mbretëror.

● Si katër anë të botës që nuk takohen kurrë, jo sepse i ndau Zoti, por sepse nuk dinë të bëhen horizont.

● Si katër të lindur nga katër…, me katërqind synime…

Dhe në fund dy nga vëllezërit si Si’amez nxitën përçarje te vëllezërit tjerë në mënyrë që t’u marrin hisen që u takon mbrënda “çadrës” së përbashkët.
*Bashkim për të shpëtuar lëkurën e shqyer, por që përfundon me shkatërrim…

F. B. L.