NJË BOTË SEKULARE LIBERALISTE PO RRËNOHET

Savash VELIU
Evropa e zhgënjeu veten përpara se ta zhgënjejë Amerika duke u marrë me idiotcentrizmën si shtete superio botrore.
Ajo u mbështet në ekonominë e saj dhe në ombrellën amerikane të sigurisë, duke lënë pas dore ndërtimin e një force të vërtetë ushtarake – jo për t’u përballur me Rusinë, madje as për t’u përgatitur për tradhti të mundshme amerikane, siç dëshmohet nga ambiciet e Uashingtonit në Groenlandë.
Në të njëjtën kohë, Evropa mori pjesë në mbështetjen e Netanyahut gjatë luftës gjenocidale në Gaza të paparë deri më sot, duke shpërfillur ligjin ndërkombëtar dhe duke braktisur kështu gjurmët e fundit të krenarisë së saj: vlerat dhe parimet nëse do i kishte.
Dhe rezultati është i qartë:
Asnjë aleat i besueshëm,
Asnjë ushtri evropiane e aftë për mbrojtje, dhe asnjë ligj ndërkombëtar për ta mbrojtur atë kur i bëhet padrejtësi.
Aktualisht, në botë ka dy vende në një gjendje paniku. Dhe të dyja vendet kanë të drejtë të kenë frikë. Njëra është Evropa, tjetra është Israeli.
Trump po e tërheq Evropën në katastrofë. Sot ai dëshiron Groenlandën, nesër do të dëshirojë diçka tjetër. Dhe do ta shpërbëjë BE-në ndoshta dhe NATO-në.
Vendet e BE-së janë të tmerruara! Turqia po e rrethon Israelin kudo. Partnerët e Israelit po bien një nga një në të gjithë rajonin.
Sot është PKK dhe Emiratet e Bashkuara Arabe, nesër do të jetë Greqia!

Situata e sotme është se SHBA-të po tërhiqen në dhomën e tyre në Amerikë, dhe Evropa po përballet me probleme të mbijetesës ekonomike dhe krizën e Ukrainës; një krizë që, për shkak të kundërshtimit popullor ndaj Shejtanjahut, po e mban Evropën në kundërshtim me Israelin. Pra, Bota është zhytur në trazira dhe konflikte ekonomike, duke kërkuar multipolaritet pa një Amerikë dhe Evropë hipokrite.
Amerika e Trumpit e ka ulur aleatin e saj të përkëdhelur Evropën në vendin e tretë në listën e saj të prioriteteve, ndërsa e ka vendosur Israelin të dytin dhe Turqinë të parin. Trump duket se konsultohet vazhdimisht me Erdoganin, duke koordinuar planet strategjike në vendet gjeopolitikisht të ndjeshme. Kjo sugjeron që Trump po e përgatit Turqinë Erdoganiste për të zënë vendin e saj në zemër të botës pas tërheqjes nga Lindja e Mesme dhe rajone të tjera të Mesdheut Euro-Afrikan. Kurse Ballkani është një rajon i kontestuar sepse në vitin 2019 Evropa i tha JO zgjerimit të BE-së, gjë që e inkurajoi Rusinë të mbushte boshllëkun dhe të ringjallte oreksin e Botës Ruso-Serbe për ujërat e ngrohta të Adriatikut.
Në vitin 2017, ata bënë të njëjtën gjë në Lagjen e Trimave të Kumanovës; ata lejuan ndërhyrjen ruso-serbe mbi baza fetare dhe nuk e mbajtën përgjegjëse qeverinë maqedonase-serbe ultranacionaliste të Gruevskit dhe as nuk vendosën sanksione.
Prandaj, Ballkani nuk ka parë gjë tjetër veçse zhgënjim dhe tradhti nga Evropa!
Kjo situatë e ndërlikon më tej rikthimin e aleancës turko-amerikane në Ballkan, për shkak të tradhtisë së aleatëve pro-perëndimorë nga Evropa dhe Rusia, dhe veçanërisht ndaj shqiptarët pro-amerikanë.

Tani ti kthehemi rajonit të zjarrtë që më bën të mendoj: me hyrjen e Turqisë në Gaza dhe fundin e sundimit të PKK-SDF në Siri, fundi i Israelit po afron, së bashku me shembjen e ëndrrës së një Israeli më të madh. Me fjalë të tjera, fundi i tunelit është i dukshëm edhe në djegien e qëllimshme të pyjeve tropikale të Patagonisë në Kili nga ushtria israelite e maskuar si turistë; kjo ushtri po vjen të vendoset atje pasi sundimtarët kriminel çifut, të cilët janë poashtu kriminelë lufte me preardhje evropiane jo-hebrenj, do jenë larguar më!
Dhe kjo është shenjë se Luftën e fiton Turqia padyshim!
Ndoshta si rezultat i saj është se Turqia, Arabia Saudite dhe Pakistani shkojn drejt krijimit të “NATO-s së re”! Tri shtetet myslimane po negociojnë krijimin e një aleancë strategjike me javë të tëra. Kjo Aleanca do të ishte e tre Fuqive të Mëdha ushtarake dhe ekonomike rajonale.
Mos harojm se këta tre shtete kanë pozicione të ndryshme gjeografike të tre kontinenteve si Turqia prezanton Evropën. Pakistani Azinë dhe Arabia Saudite Lindjen e Mesme. Nëse themelohet kjo eancë a do të kishin atë drejt të intervenoj dhe në këta tre kontinente në rast nevoje si paqruajtës por edhe sikur forcat goditëse të NATOs!?
Thuhet se NATO-ja Islamike do të krijohet së shpejti me këtë aleancë, të gjithë myslimanët do të jenë në të dhe të sigurt.
Fundi i nënshtrimit të sheikëve dhe mbyllja historike e derës, duke e lënë Uashingtonin pa hapësirë ​​për manovrim pas skandalit të Katarit, është një situatë e çuditshme.

Shpirti turk, me fitoret e tij në rajon, solli manovra të guximshme dhe shpresë të re në botën arabo-muslimane.

Diçka po ndryshon në rërën e Lindjes së Mesme, dhe nuk është moti. Në një kthesë që pak analistë guxuan ta parashikonin një dekadë më parë, Arabia Saudite, Katari dhe Kuvajti i kanë thënë “JO” SHBA-së, vetëm Emiratet e Bashkuara Arabe janë besnik të israelit që shkon drejt humnerës.

Kjo nuk është një “jo” diplomatike dhe e butë. Është një refuzim i prerë i strategjisë ushtarake të Uashingtonit: përdorimi i bazave dhe hapësirës ajrore të tyre për çdo ndërhyrje kundër Iranit ka mbaruar.
Arabia Saudite nuk do të lehtësojë veprimet sulmuese nga territori i saj. Shtetet e tjera të Gjirit ndajnë këtë qëndrim si dhe Turqia: një përshkallëzim i pakontrolluar do të rrezikonte rrjedhën e naftës, do të rriste çmimet globale dhe do ta ekspozonte infrastrukturën kritike ndaj hakmarrjes. Direkt.
Një sulm që synon “shkatërrimin” e sistemit iranian, pa një plan të qartë trashëgimie ose një vlerësim real të mbështetjes së brendshme sociale, mund ta riprodhojë këtë model, por në një shkallë shumë më të gjerë. Rajoni, i cili mban një pjesë kyçe të rezervave të energjisë në botë, nuk është i gatshëm të bëhet skenë për një konfrontim të huaj.
Implikimet janë të thella. Së pari, të lidhura me energjinë: çdo ndërprerje në Ngushticën e Hormuzit, të kontrolluar nga Irani, do të ndikonte drejtpërdrejt në ekonominë globale, përfshirë atë të Shteteve të Bashkuara. Së dyti, politike: një trend drejt riorganizimit rajonal i nxitur nga aktorë lokalë, me dialog dhe ndërmjetësim më të madh brenda rajonit nga Kina, po konsolidohet, ndryshe SHBA do humb luftën strategjike me dominimin kinez në Lindje të Mesme.

Popujtë në Perëndim do ta quajnë tradhti. Në Lindje, e quajnë sovranitet. Bota unipolare po shkërmoqet dhe vendet arabe kanë vendosur që ekonomitë e tyre, rrokaqiejtë e tyre dhe vizioni i tyre “2030” vlejnë më shumë sesa besnikëria e verbër ndaj një strategjie që duket se sjell vetëm paqëndrueshmëri të përqëndruar në duart e grupeve terroriste të shtetit israelit.
E vërteta është se harta e fuqisë po rivizatohet në kohë reale. Qielli mbi Gjirin Persik nuk është më një autostradë e lirë për luftë. Dhe kjo, na pëlqen apo jo, ndryshon rregullat e lojës përgjithmonë.

Qëndrimi i Turqisë për të shkuar në luftë me Iranin të Amerikanëve me urdhër të Israelit u prit me një “JO” të fortë ndaj Amerikës. Amerika do të ishte detyruar të fillonte luftën e imponuar nga Israeli sepse ishte përcaktuar që lufta duhej të iniciohej ose ndaj Iranit ose brenda Amerikës! Duke e ditur presionin nën të cilin ndodhej Trump, Turqia parandaloi operacionin amerikano-israelit duke ndezur flakët e luftës në Siri një ditë më parë; sepse rajoni rrezikonte të përfshihej nga flakët, dhe kjo ndaloi ambiciet e Israelit! Israeli kishte përgatitur 10,000 terroristë të PKK-së (versioni iranian i PJAK-ut, i ashtuquajturi grup mercenar ‘kurd’) për të hyrë në Iran për të shkaktuar kaos dhe gjakderdhje të përhapur midis protestuesve, por inteligjenca turke MIT informoi autoritetet iraniane se terroristët kishin kaluar kufirin. Në këtë situatë, Garda Kombëtare i zu në pritë dhe të gjithë terroristët u neutralizuan një nga një. Prandaj, numri i viktimave u rrit ndjeshëm sepse të vrarët nuk ishin protestues, por anëtarë të grupit terrorist dhe forcave iraniane!
Turqia parandaloi edhe një herë një trazirë të madhe në rajon dhe një luftë civile në Iran.
Megjithatë, nga ana tjetër, Trump e shpërbleu në mënyrë indirekte Erdoganin duke i çaktivizuar forcat amerikane në Siri dhe duke i lejuar forcat siriane të arrinin fitoren kundër PKK-SDF-së israelite.

Korporata Israelite e Transmetimeve kështu vajtoi:
Turqia ka instaluar një radar në aeroportin e Damaskut që mund të kufizojë aktivitetin e Forcave Ajrore Israelite në hapësirën ajrore siriane.

Në një farë mënyre, Turqia mori atë që donte, ndërsa Israeli u zhgënjye nga Trump dhe Erdogan për hapjen e Korridorit Abraham për krijimin e një Israeli të madh; kjo ishte utopia Dante Aligeriane që u ngeci në fyt edhe disa admiruesve israelitë shqipfolës!!!